Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι μια σκηνή δημοσίων σχέσεων. Δεν είναι ένας ατελείωτος κύκλος φωτογραφιών, εγκαινίων και ανακοινώσεων...
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι μια σκηνή δημοσίων σχέσεων.
Δεν είναι ένας ατελείωτος κύκλος φωτογραφιών, εγκαινίων και ανακοινώσεων.
Είναι ο χώρος όπου η πολιτική συναντά την καθημερινότητα του πολίτη και δοκιμάζεται κάθε μέρα.
Ένας καλός δήμαρχος δεν μετριέται από το πόσες φορές εμφανίζεται στα μέσα ενημέρωσης ή στα κοινωνικά δίκτυα. Μετριέται από το αν ο δημότης αισθάνεται ότι η πόλη λειτουργεί καλύτερα, ότι τα προβλήματά του ακούγονται και ότι υπάρχει κάποιος που αναλαμβάνει την ευθύνη όταν τα πράγματα δυσκολεύουν.
Ο δήμαρχος οφείλει να είναι πρώτος στη δουλειά και τελευταίος στις δικαιολογίες. Να γνωρίζει κάθε γειτονιά, κάθε χωριό, κάθε πρόβλημα. Να μη θυμάται τους πολίτες μόνο στις εκλογές, αλλά να βρίσκεται δίπλα τους όλο τον χρόνο.
Το πραγματικό κριτήριο της διοίκησης:
Η δύναμη της ηγεσίας δεν βρίσκεται στο αλάθητο, αλλά στην ικανότητα να μαθαίνει, να ακούει και να εξελίσσεται.
Σχέδιο, αλήθεια και λογοδοσία
Η διοίκηση ενός δήμου απαιτεί σχέδιο, όραμα και αποφασιστικότητα. Απαιτεί όμως και κάτι ακόμη πιο δύσκολο: την ικανότητα να λες την αλήθεια, ακόμη κι όταν αυτή δεν είναι ευχάριστη. Οι πολίτες συγχωρούν τα λάθη. Δεν συγχωρούν την αδιαφάνεια, την αλαζονεία και την απουσία λογοδοσίας.
Για τον λόγο αυτό, ένας πραγματικός ηγέτης δεν περιβάλλεται από ανθρώπους που του λένε μόνο όσα θέλει να ακούσει. Αναζητά τη διαφορετική άποψη, ακούει την κριτική και διορθώνει την πορεία του όταν χρειάζεται.
Η ανάπτυξη κρίνεται στην καθημερινότητα
Η ανάπτυξη δεν έρχεται με μεγάλα λόγια. Έρχεται με έργα υποδομής και υπηρεσίες που λειτουργούν:
Καθαροί δρόμοι και ασφαλείς πλατείες για μια βιώσιμη καθημερινότητα.
Σχολεία που λειτουργούν σωστά και σύγχρονες υποδομές για τη νέα γενιά.
Προστασία του περιβάλλοντος και αποτελεσματικές δημοτικές υπηρεσίες.
Πραγματική μέριμνα για τους πιο αδύναμους συμπολίτες.
Αυτές είναι οι παρεμβάσεις που αλλάζουν την καθημερινότητα και χτίζουν αμοιβαία εμπιστοσύνη.
Μια κοινωνία συμμέτοχη, όχι διχασμένη
Ο δήμαρχος πρέπει να ενώνει και όχι να διχάζει. Να βλέπει στον πολίτη έναν συνεργάτη και όχι έναν ψηφοφόρο που θυμάται κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια. Οφείλει να δίνει χώρο στις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου — στους νέους, τους επαγγελματίες, τους συλλόγους και τους εθελοντές. Καμία δημοτική αρχή δεν μπορεί να πετύχει χωρίς την ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας.
Η εξουσία είναι προσωρινή, αλλά η παρακαταθήκη μένει. Και η πραγματική παρακαταθήκη ενός δημάρχου δεν είναι οι κορδέλες που έκοψε ούτε οι πανηγυρικές δηλώσεις που έκανε. Είναι η πόλη που αφήνει πίσω του και η εμπιστοσύνη που κέρδισε από τους ανθρώπους της.
Οι κοινωνίες μας δεν χρειάζονται «σταρ» της αυτοδιοίκησης. Χρειάζονται ηγέτες με εργατικότητα, εντιμότητα, διαφάνεια, διοικητική επάρκεια και βαθιά συναίσθηση ότι υπηρετούν έναν θεσμό και όχι τον εαυτό τους. Αυτός είναι ο δήμαρχος που αξίζει κάθε τόπος: όχι εκείνος που επιδιώκει να μείνει στις ειδήσεις, αλλά εκείνος που θα μείνει στη μνήμη των πολιτών για το έργο, το ήθος και την προσφορά του.
ΥΓ: Κάντε μια βόλτα στις πόλεις και τα χωριά των δήμων σας. Τι από τα παραπάνω βλέπετε να ισχύει;
Αυτή η βόλτα είναι ο πιο αμείλικτος κριτής για κάθε δημοτική αρχή. Όταν σβήσουν τα φώτα των προβολέων και κλείσει η οθόνη του κινητού, η πραγματικότητα στους δρόμους, στις γειτονιές και στα χωριά δεν κρύβεται.
Εκεί φαίνεται αμέσως αν ο δήμος διοικείται με βάση τη βιτρίνα ή την ουσία.
Αντικρίζετε μια πόλη που λειτουργεί ισότιμα για όλους ή μήπως βλέπετε έργα-φανφάρες στο κέντρο και πλήρη εγκατάλειψη λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα;
Βλέπετε καθαριότητα, ασφαλείς υποδομές και στελέχη που βρίσκονται καθημερινά στο πεδίο ή μήπως εισπράττετε δικαιολογίες, αλαζονεία και έναν μόνιμο μονόλογο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;
Η καθημερινότητα δεν έχει ανάγκη από «σκηνοθέτες» και επικοινωνιολόγους. Έχει ανάγκη από ανθρώπους που λύνουν προβλήματα. Η επόμενη βόλτα σας, λοιπόν, είναι η απάντηση για το αν ο τόπος σας έχει τον δήμαρχο που του αξίζει.
